Unha tablet barata con Linux

•18/02/2012 • Deixar un comentario

Continúa a febre das tablets, e afortunadamente os usuarios de Linux non debemos ter envexa dos de Apple. Grazas a Android e ás novas interfaces de Linux (Gnome 3, Unity) e á versión de KDE para estes dispositivos (plasma active), tamén nós podemos presumir destes trebellos con pantalla táctil en público.

A última noticia neste campo é moi interesante: dentro de pouco vai saír unha tablet, a Spark, co sistema libre Mer baseado en Linux e KDE plasma active como ambiente de traballo. Eis os detalles técnicos:

Procesador 1GHz AMLogic

GPU Mali-400

512 MB RAM

4GB de disco duro (e posibilidade de usar tarxetas SD)

Pantalla táctil de 7″

Wi-Fi (mais 3G vía USB Externo)

Cámara frontal de 1.3 MP

Saída HDMI 1080P

2 portos USB

355 gramos de peso

Aínda que a potencia non sexa para botar foguetes, talvez cando vos diga o prezo previsto a vosa opinión mellore: 200€ (douscentos euros!).

Podedes ver máis detalles e reservar a vosa Spark na páxina do proxecto (en inglés). Entrementres, déixovos un breve vídeo de presentación:

Un saúdo.

Advertisements

Instalación minimalista de Ubuntu con Xfce

•26/01/2012 • 6 Comentarios

Para quen non o coñecerdes, o Xfce é un ambiente de escritorio lixeiro. Até ha pouco, podía ser definido como o irmán pequeno de Gnome 2. Desde que Gnome 3 está entre nós, Xfce é simplemente o que Gnome xa non é: un ambiente clásico, sen enfeites (no momento da instalación; despois cada un pode configurar a aparencia como quixer), en dúas palabras, para traballar.

A seguir vouvos ensinar como facer unha instalación minimalista de Ubuntu con Xfce. Aínda que o resultado sexa bastante semellante a Xubuntu, especialmente no ámbito da funcionalidade básica, os paquetes instalados serán moitos menos, e por tanto o sistema ocupará menos espazo no disco duro e usará, ao acendelo, menos memoria RAM.

1. Para comezar, cómpre estarmos conectados á internet.

2. Seguidamente, creamos un CD de instalación coa imaxe .iso básica (tamén é posible creardes un pincho de arranque, como xa vimos noutra entrada). Podedes descargar a imaxe nesta páxina. Nas últimas versións, pesa pouco máis de 20 Mb; cómpre termos en conta que durante a instalación descargaranse da internet todos os paquetes básicos necesarios (os cales non inclúen o ambiente de escritorio).

3. Ligamos o CD ou lapis USB ao noso equipo, reiniciamos e escollemos arrancar con ese medio.

4. Escollemos a instalación coa liña de comandos e vamos realizando todos os pasos (son case os mesmos que nunha instalación de Ubuntu normal; se tiverdes algunha dubida nalgún dos pasos, simplemente escollede a opción por defecto). Algúns apuntamentos: o tabulador serve para pasar dunha opción á seguinte, e a barra de espazos ou a tecla de Intro serven para aceptar; aínda que soe estraño, o máis fácil é non deixar que o sistema escolla a configuración do teclado (clicamos en non e escollemos a opción de España); á hora de escoller como usar as particións do disco duro, o máis cómodo é seleccionar a instalación guiada en todo o disco (talvez conveña que noutra entrada explique como facer as particións para facilitar as reinstalacións).

O método  de instalación seguido é o da liña de comandos (autor: openSUSO)

Para non facer as cousas máis difíciles, instalamos en todo o disco duro (autor: openSUSO)

5. Cando o proceso de instalación acabar (non vos impacientedes), reiniciamos o sistema.

6. Inserimos o noso nome de usuario e contrasinal. (Ao facer unha instalación de proba, tiven un problema pouco serio mais molesto: após reiniciar, pasados uns segundos, na pantalla só aparecía un cursor intermitente. A solución é pulsar Alt+F1 ou, se iso non funcionar, Ctrl + F1.)

Despois do reinicio, inserimos o usuario e a chave (autor: openSUSO)

7. Instalamos o ambiente de escritorio e algunhas ferramentas básicas (a orde –no-install-recommends impide que se instalen máis paquetes dos que realmente precisamos; vai introducida por dous trazos, non por un, mais non sei por que na pantalla aparece así):

$ sudo apt-get update

$ sudo apt-get install –no-install-recommends xorg gdm xfce4 thunar xfce4-places-plugin xfce4-terminal firefox gksu synaptic desktop-base alsa-base alsa-utils alsa-oss gstreamer0.10-alsa libasound2 libasound2-plugins gnome-icon-theme xdg-utils gamin gdebi wicd-gtk p7zip-full p7zip-rar htop

$ sudo service gdm start

(Copiade as ordes á man porque non as poderedes colar.)

(Reparade na preferencia por alsa en vez de pulseaudio e por wicd en lugar do network manager de Gnome.)

Outro apuntamento: para marcardes o voso usuario na configuración de wicd, usade a barra espazadora.

8. Agora xa nos aparecerá a pantalla de indentificación. Inserimos novamente o noso nome de usuario e contrasinal et voilá!

Un escritorio noviño do trinque, cun consumo menor aos 70 MB de RAM (autor: openSUSO)

9. Neste momento temos un sistema con escritorio plenamente operativo (aínda que non sexa o máis fermoso do mundo) ao cal podemos agregar cantas aplicacións desexarmos. Estas son as que uso eu normalmente (procesador de texto, visor de imaxes e PDFs, ferramenta de copias de seguranza, reprodutores de son e vídeo, gravador de CDs, complementos multimedia para o Firefox, algúns temas para mellorar o aspecto do escritorio etc.):

$ sudo apt-get install –no-install-recommends xubuntu-restricted-extras xfce4-screenshooter gecko-mediaplayer totem-mozilla gthumb libreoffice-writer libreoffice-gtk libreoffice-style-galaxy thunar-archive-plugin thunar-media-tags-plugin galculator ttf-ubuntu-font-family gnome-search-tool bleachbit xfce4-power-manager linux-firmware-nonfree alsa-firmware-loaders ttf-mscorefonts-installer xfburn evince deja-dup flashplugin-downloader xubuntu-artwork gmusicbrowser

10. Para completardes a localización galega de LibreOffice e Firefox, son tamén necesarios estes paquetes:

$ sudo apt-get install libreoffice-l10n-gl libreoffice-help-gl hunspell-gl-es firefox-l10n-gl

AVISO: para que algúns programas funcionen (e.g. Synaptic), talvez debades reiniciar unha vez máis.

Ao final, teremos unha instalación moi pequena e frugal, mais plenamente funcional, isto é, ideal para equipos con pouca potencia, por exemplo os omnipresentes netbooks. Eis algúns datos (aproximados):

No. de paquetes instalados: < 850.

Espazo ocupado polo sistema: < 2 Gb.

Consumo de memoria RAM: < 100 Mb.

Un saúdo.

Apagón na rede

•18/01/2012 • Deixar un comentario

Probablemente moitos de vós xa coñezades a polémica lei estadounidense sobre a internet (a SOPA), que estivo ultimamente a ser debatida e a pouco de ser aprobada.

Basicamente, a SOPA (información en castelán) permitiría ao goberno estadounidense bloquear nos EUA calquera páxina do mundo que a industria de contidos considerase favorable ao que algúns chaman “pirataría” (mesmo páxinas, cómpre aclaralo, cuxa actividade fose declarada legal no seu propio país). Iso afectaría tamén páxinas doutros países aloxadas en servidores dos EUA.

Perante o perigo que isto comporta para as liberdades na rede, moitas empresas decidiron apoiar unha xornada de protestas que fixese chegar o seu rexeitamento aos usuarios (unha lista, bastante longa e en inglés, desas empresas pode ser consultada aquí). Outras, directamente, decidiron apagar as luces das súas páxinas e non darán servizo durante o presente día. Entre elas, a versión orixinal da Wikipedia en inglés, a nosa amada WordPress e OSNews.

En canto algúns pensan apenas nas ganancias, outros pensan (pensamos) que a liberdade e a legalidade internacional son máis importantes.

Haberá reaccións parecidas en España fronte á recentemente aprobada “Ley Sinde”?

Un saúdo.

Algunhas ferramentas de deseño e edición para Linux

•13/01/2012 • Deixar un comentario

Após escribir a entrada anterior, espero que interesante e útil, sobre a creación, edición e xestión de documentos en formato EPUB, reparei en que non escribira aínda ningunha sobre as ferramentas destinadas á creación e edición de imaxes e textos noutros formatos. A seguir presento algúns dos programas máis comúns dispoñibles para Linux.

A primeira aplicación é Inskcape, dedicada ao deseño vectorial (o equivalente libre do Illustrator de Adobe). Con ela podedes acadar resultados como este:

O segundo, destinado a modificar imaxes en mapa de bits, é o GIMP (semellante ao Photoshop). Aínda que o seu funcionamento sexa un pouco diferente ao do programa de Adobe (tantas xanelas…) para quen dominar este ou aprender de cero, a adaptación non debe ser complicada. Un problema adicional é que non permite o uso de cores de Pantone). Aí tendes o programa en acción:

E para facermos a paxinación dos documentos temos o terceiro programa: Scribus (substituto do InDesign). O único problema é que o seu funcionamento é bastante diferente ao dos programas profesionais estándar (o referido InDesign e QuarkXpress) Outra imaxe máis:

Como podedes ver, o resultado é bastante semellante ao dos programas comerciais equivalentes. Quizá non todas as funcións presentes nos de Adobe as podades achar nestes; mais pensade: quen usa todas as funcións dos programas de Adobe?

Para comezardes o traballo, sempre podedes recorrer ao LibreOffice (derivado de OpenOffice), un programa de ofimática equivalente ao MS Office, xeralmente compatible con el, e presente na maioría das distribucións de Linux actuais. Desta aplicación non poño imaxes; imaxino que xa todos coñecemos as suites ofimáticas.

Finalmente, aqueles que quixeren editar textos, especialmente científicos, en LaTeX, mais sen teren de aprender complicados comandos manuais de formato, poden botar man de LyX, un programa cunha interface máis ou menos familiar (aínda que non exactamente do tipo WYSIWYG que usan os procesadores de texto) e que, cun pequeno esforzo, pode axudarvos a obter resultados como este. Unha advertencia: Lyx non permite crear documentos nos formatos de procesador de textos máis habituais: (.odt, .doc, .docx).

Todos estes programas están dispoñibles en varios idiomas, e tamén teñen versións portátiles, para levardes no voso pendrive sen necesidade de as instalar no computador. Alén diso, todos son gratuítos e teñen licenzas libres: podedes descargalos, instalalos, copialos, distribuílos e modificalos (se souberdes como) ao voso gusto.

Unha ligazón con máis información sobre estes e outros programas (en inglés): ZDnet.

Un saúdo.

(Versión orixinal, máis curta, desta entrada.)

O Linux e os libros (electrónicos)

•02/01/2012 • Deixar un comentario

Como afeccionado ás novas tecnoloxías, lector apaixonado e orgulloso posuidor dun mestrado en edición (empresas editoriais todas, atención: ESTOU A PROCURAR TRABALLO), un dos desenvolvementos recentes asociados aos libros que máis me chama a atención é o fenómeno da edición dixital, tanto por parte dos autores –que agora poden facer o seu traballo de maneira máis cómoda cos novos procesadores de textos, as cámaras dixitais, programas de deseño e outras ferramentas que seguramente estea a esquecer neste momento– como das editoriais, que pasaron dos manuscritos e os chumbos aos PDFs e a impresión dixital en poucos anos e de maneira admirablemente fluída. No entanto, o desenvolvemento que máis me impresiona é o da distribución en formato dixital, que grazas á internet e aos dispositivos portátiles de almacenaxe e reprodución está a revolucionar o mundo editorial.

Como moitos de vós xa saberedes, a industria editorial decidiu, case na súa totalidade, adoptar como estándar para os libros dixitais o formato aberto EPUB. (De feito, dos grandes actores, só Amazon fica á marxe co seu Kindle, agora de saldo.) As grandes vantaxes do EPUB son o seu reducido peso, a súa facilidade para adaptar o formato (tipografías e tamaños do texto, lonxitude das liñas) ás características do reprodutor de libros electrónicos a aos gustos dos usuarios, e o seu carácter aberto, que facilita a súa adopción por parte de quen quixer.

Sendo como son curioso, e gustando como gusto de fedellar con estes aparellos, antes do Nadal decidín probar o servizo de empréstimo de lectores ebooks da biblioteca pública Ánxel Casal (Compostela). O modelo que ofrecen é o Bookeen Cybook Opus, que non será nin o máis avanzado nin o máis potente, mais é fácil de manexar, supoño que relativamente económico e cabe no bolso da chaqueta. Despois de o usar durante un par de semanas, de cargar nel media ducia de libros (de dominio público, descargados de páxinas como Project Gutenberg, que desgraciadamente case non ten obras en galego) e de lelos na biblioteca, na casa e no bus, dou fe da utilidade do invento, polo menos para quen quixer literatura clásica de maneira compulsiva –maiormente en inglés– e non aspirar a tomas notas, facer subliñados nin buscas en dicionarios (servizos todos eles dispoñibles noutros lectores máis caros, mais non no que podedes obter das bibliotecas).

Xa convencido das bondades do trebello e da tinta electrónica (con este sistema de pantalla non retroiluminada, após cinco minutos de adaptación a experiencia de lectura é idéntica á de ler en papel), propúxenme investigar un pouco máis sobre as posibilidades de creación, edición, e xestión de documentos nese formato en Linux, do modo máis fácil posible, e gratuíto. Eis, brevemente, as miñas conclusións.

Para crear os EPUBs, os tres sistemas que achei máis cómodos son (1) a extensión writer2epub para OpenOffice e LibreOffice (para instalala, descargádea, clicade nela dúas veces e aceptade cando volo pedir; ao reiniciardes a suite ofimática veredes no Writer unha nova barra de tarefas), que fai posible a creación de EPUBs a partir de calquera documento de procesador, (2) a extensión dotepub para Chrome/Chromium (premede no botón de arriba á dereita para agregalo ao navegador), que permite xerar EPUBs a partir de páxinas web, e (3) un clásico: o xestor Calibre (dispoñible nos vosos repositorios), con que poderedes xestionar as vosas bibliotecas, crear EPUBs a partir de PDFs, e agregar e modificar os metadatos que identifican os documentos.

Para ler os EPUBs que creastes, que apañastes da internet ou que conseguistes de calquera outra maneira, recomendo o uso dun lector de verdade, como o que emprestan nalgunhas bibliotecas. Mais se quixerdes lelos no voso computador, podedes usar Calibre ou un aplicativo máis lixeiro (que tamén serve para xestionar coleccións e editar metadatos): FBReader, dispoñible tamén nos vosos repositorios.

Finalmente, para editardes o contido e o formato dos documentos, recomendo o aplicativo que me recomendou a min unha entendida: Sigil, que pode ser descargado da súa propia páxina.

Espero que con toda esta información poidades tirar máis proveito ao e-reader que recibistes dalgún ser querido hai tempo, ou que pedistes ás S.M. os Reis Magos do Oriente para este novo ano. Eu xa o estou a facer.

Un saúdo.

Non encontras o programa que precisas? Hai solución!

•19/12/2011 • 4 Comentarios

Unha das vantaxes de Linux é posibilidade de instalar os nosos aplicativos preferidos de varias maneiras. A máis común é, se cadra, a través dos xestores de paquetes, quer a través de programas como Synaptic (seleccionando e clicando) quer a través do terminal (con sudo apt-get install ou sudo aptitude install). No outro extremo, está a opción de instalarmos os programas compilándoos a partir do código fonte. A medio camiño entre estas, están a descarga de aplicativos portables (que podedes achar nesta páxina, da cal xa falei noutra ocasión) e de paquetes binarios nos que clicamos e aceptamos (ao estilo Windows). (En Debian e derivados, para usarmos este procedemento cómpre termos instalado o paquete gdebi, dispoñible nos repositorios.)

O problema do último método é que encontrar os aplicativos non sempre é fácil. Felizmente, existe unha páxina con buscador que fornece ligazóns a paquetes compatibles coa maioría de distribucións de Linux. Chámase Linux Packages Search, e a súa utilización é tan simple como escribir o nome do paquete que necesitamos no cadro de busca de arriba á dereita, premer o botón do lado e escoller a versión do paquete que máis nos convén. Eu acabo de probar o sistema, e puiden instalar Deja Dup (cuxo paquete nos repositorios de Debian está roto) en menos de dous minutos.

Non garanto que todos os aplicativos que vos fan falta estean ligados, mais podo asegurar que os máis importantes ou coñecidos si o están.

Un saúdo.

Terá LibreOffice unha nova interface?

•28/11/2011 • Deixar un comentario

Guste ou non o experimento, a nova Gnome Shell desenvolvida polo equipo de Gnome demostrou que Linux non ten por que copiar ningún outro sistema operativo: pode ser tan innovador, eficiente e atractivo como calquera sistema operativo de pagamento.

A renovación foi tal (non só no aspecto visual) que agora algúns aplicativos como os procesadores de textos –calquera deles, na realidade– semellan fóra de lugar. Máis precisamente, cando entramos deles parece que voltamos aos MS Office de ha dez anos.

Sempre preocupados por estar na vangarda tecnolóxica e estética, os rapaces do software libre, sección LibreOffice, están a traballar nunha nova interface para o popular servizo de ofimática (da sección OpenOffice non se teñen noticias, após a tentativa falida do chamado Project Renaissance por imitar o MS Office 2007).

Unha das opcións que se propuxeron é a da iniciativa Citrus, algunhas de cuxas ideas podedes ver a seguir:

Entre outras cousas, a intención é reorganizar os menús, simplificar as barras de ferramentas (e que sexan contextuais, isto é, que mostren só os botóns que poidan ser usados segundo o que estivermos a facer nese momento), e mellorar elementos como a barra de estado, a administración de tipografías, o navegador dentro dos documentos etc.

Na miña opinión, as imaxes propostas teñen moi bo aspecto!

Podedes ver todas a imaxes no blogue do proxecto.

Fonte: OMG Ubuntu!

Un saúdo

 
%d bloggers like this: