Algunhas ferramentas de deseño e edición para Linux

•13/01/2012 • Deixar un comentario

Após escribir a entrada anterior, espero que interesante e útil, sobre a creación, edición e xestión de documentos en formato EPUB, reparei en que non escribira aínda ningunha sobre as ferramentas destinadas á creación e edición de imaxes e textos noutros formatos. A seguir presento algúns dos programas máis comúns dispoñibles para Linux.

A primeira aplicación é Inskcape, dedicada ao deseño vectorial (o equivalente libre do Illustrator de Adobe). Con ela podedes acadar resultados como este:

O segundo, destinado a modificar imaxes en mapa de bits, é o GIMP (semellante ao Photoshop). Aínda que o seu funcionamento sexa un pouco diferente ao do programa de Adobe (tantas xanelas…) para quen dominar este ou aprender de cero, a adaptación non debe ser complicada. Un problema adicional é que non permite o uso de cores de Pantone). Aí tendes o programa en acción:

E para facermos a paxinación dos documentos temos o terceiro programa: Scribus (substituto do InDesign). O único problema é que o seu funcionamento é bastante diferente ao dos programas profesionais estándar (o referido InDesign e QuarkXpress) Outra imaxe máis:

Como podedes ver, o resultado é bastante semellante ao dos programas comerciais equivalentes. Quizá non todas as funcións presentes nos de Adobe as podades achar nestes; mais pensade: quen usa todas as funcións dos programas de Adobe?

Para comezardes o traballo, sempre podedes recorrer ao LibreOffice (derivado de OpenOffice), un programa de ofimática equivalente ao MS Office, xeralmente compatible con el, e presente na maioría das distribucións de Linux actuais. Desta aplicación non poño imaxes; imaxino que xa todos coñecemos as suites ofimáticas.

Finalmente, aqueles que quixeren editar textos, especialmente científicos, en LaTeX, mais sen teren de aprender complicados comandos manuais de formato, poden botar man de LyX, un programa cunha interface máis ou menos familiar (aínda que non exactamente do tipo WYSIWYG que usan os procesadores de texto) e que, cun pequeno esforzo, pode axudarvos a obter resultados como este. Unha advertencia: Lyx non permite crear documentos nos formatos de procesador de textos máis habituais: (.odt, .doc, .docx).

Todos estes programas están dispoñibles en varios idiomas, e tamén teñen versións portátiles, para levardes no voso pendrive sen necesidade de as instalar no computador. Alén diso, todos son gratuítos e teñen licenzas libres: podedes descargalos, instalalos, copialos, distribuílos e modificalos (se souberdes como) ao voso gusto.

Unha ligazón con máis información sobre estes e outros programas (en inglés): ZDnet.

Un saúdo.

(Versión orixinal, máis curta, desta entrada.)

Advertisement

O Linux e os libros (electrónicos)

•02/01/2012 • Deixar un comentario

Como afeccionado ás novas tecnoloxías, lector apaixonado e orgulloso posuidor dun mestrado en edición (empresas editoriais todas, atención: ESTOU A PROCURAR TRABALLO), un dos desenvolvementos recentes asociados aos libros que máis me chama a atención é o fenómeno da edición dixital, tanto por parte dos autores –que agora poden facer o seu traballo de maneira máis cómoda cos novos procesadores de textos, as cámaras dixitais, programas de deseño e outras ferramentas que seguramente estea a esquecer neste momento– como das editoriais, que pasaron dos manuscritos e os chumbos aos PDFs e a impresión dixital en poucos anos e de maneira admirablemente fluída. No entanto, o desenvolvemento que máis me impresiona é o da distribución en formato dixital, que grazas á internet e aos dispositivos portátiles de almacenaxe e reprodución está a revolucionar o mundo editorial.

Como moitos de vós xa saberedes, a industria editorial decidiu, case na súa totalidade, adoptar como estándar para os libros dixitais o formato aberto EPUB. (De feito, dos grandes actores, só Amazon fica á marxe co seu Kindle, agora de saldo.) As grandes vantaxes do EPUB son o seu reducido peso, a súa facilidade para adaptar o formato (tipografías e tamaños do texto, lonxitude das liñas) ás características do reprodutor de libros electrónicos a aos gustos dos usuarios, e o seu carácter aberto, que facilita a súa adopción por parte de quen quixer.

Sendo como son curioso, e gustando como gusto de fedellar con estes aparellos, antes do Nadal decidín probar o servizo de empréstimo de lectores ebooks da biblioteca pública Ánxel Casal (Compostela). O modelo que ofrecen é o Bookeen Cybook Opus, que non será nin o máis avanzado nin o máis potente, mais é fácil de manexar, supoño que relativamente económico e cabe no bolso da chaqueta. Despois de o usar durante un par de semanas, de cargar nel media ducia de libros (de dominio público, descargados de páxinas como Project Gutenberg, que desgraciadamente case non ten obras en galego) e de lelos na biblioteca, na casa e no bus, dou fe da utilidade do invento, polo menos para quen quixer literatura clásica de maneira compulsiva –maiormente en inglés– e non aspirar a tomas notas, facer subliñados nin buscas en dicionarios (servizos todos eles dispoñibles noutros lectores máis caros, mais non no que podedes obter das bibliotecas).

Xa convencido das bondades do trebello e da tinta electrónica (con este sistema de pantalla non retroiluminada, após cinco minutos de adaptación a experiencia de lectura é idéntica á de ler en papel), propúxenme investigar un pouco máis sobre as posibilidades de creación, edición, e xestión de documentos nese formato en Linux, do modo máis fácil posible, e gratuíto. Eis, brevemente, as miñas conclusións.

Para crear os EPUBs, os tres sistemas que achei máis cómodos son (1) a extensión writer2epub para OpenOffice e LibreOffice (para instalala, descargádea, clicade nela dúas veces e aceptade cando volo pedir; ao reiniciardes a suite ofimática veredes no Writer unha nova barra de tarefas), que fai posible a creación de EPUBs a partir de calquera documento de procesador, (2) a extensión dotepub para Chrome/Chromium (premede no botón de arriba á dereita para agregalo ao navegador), que permite xerar EPUBs a partir de páxinas web, e (3) un clásico: o xestor Calibre (dispoñible nos vosos repositorios), con que poderedes xestionar as vosas bibliotecas, crear EPUBs a partir de PDFs, e agregar e modificar os metadatos que identifican os documentos.

Para ler os EPUBs que creastes, que apañastes da internet ou que conseguistes de calquera outra maneira, recomendo o uso dun lector de verdade, como o que emprestan nalgunhas bibliotecas. Mais se quixerdes lelos no voso computador, podedes usar Calibre ou un aplicativo máis lixeiro (que tamén serve para xestionar coleccións e editar metadatos): FBReader, dispoñible tamén nos vosos repositorios.

Finalmente, para editardes o contido e o formato dos documentos, recomendo o aplicativo que me recomendou a min unha entendida: Sigil, que pode ser descargado da súa propia páxina.

Espero que con toda esta información poidades tirar máis proveito ao e-reader que recibistes dalgún ser querido hai tempo, ou que pedistes ás S.M. os Reis Magos do Oriente para este novo ano. Eu xa o estou a facer.

Un saúdo.

Non encontras o programa que precisas? Hai solución!

•19/12/2011 • 4 Comentarios

Unha das vantaxes de Linux é posibilidade de instalar os nosos aplicativos preferidos de varias maneiras. A máis común é, se cadra, a través dos xestores de paquetes, quer a través de programas como Synaptic (seleccionando e clicando) quer a través do terminal (con sudo apt-get install ou sudo aptitude install). No outro extremo, está a opción de instalarmos os programas compilándoos a partir do código fonte. A medio camiño entre estas, están a descarga de aplicativos portables (que podedes achar nesta páxina, da cal xa falei noutra ocasión) e de paquetes binarios nos que clicamos e aceptamos (ao estilo Windows). (En Debian e derivados, para usarmos este procedemento cómpre termos instalado o paquete gdebi, dispoñible nos repositorios.)

O problema do último método é que encontrar os aplicativos non sempre é fácil. Felizmente, existe unha páxina con buscador que fornece ligazóns a paquetes compatibles coa maioría de distribucións de Linux. Chámase Linux Packages Search, e a súa utilización é tan simple como escribir o nome do paquete que necesitamos no cadro de busca de arriba á dereita, premer o botón do lado e escoller a versión do paquete que máis nos convén. Eu acabo de probar o sistema, e puiden instalar Deja Dup (cuxo paquete nos repositorios de Debian está roto) en menos de dous minutos.

Non garanto que todos os aplicativos que vos fan falta estean ligados, mais podo asegurar que os máis importantes ou coñecidos si o están.

Un saúdo.

Terá LibreOffice unha nova interface?

•28/11/2011 • Deixar un comentario

Guste ou non o experimento, a nova Gnome Shell desenvolvida polo equipo de Gnome demostrou que Linux non ten por que copiar ningún outro sistema operativo: pode ser tan innovador, eficiente e atractivo como calquera sistema operativo de pagamento.

A renovación foi tal (non só no aspecto visual) que agora algúns aplicativos como os procesadores de textos –calquera deles, na realidade– semellan fóra de lugar. Máis precisamente, cando entramos deles parece que voltamos aos MS Office de ha dez anos.

Sempre preocupados por estar na vangarda tecnolóxica e estética, os rapaces do software libre, sección LibreOffice, están a traballar nunha nova interface para o popular servizo de ofimática (da sección OpenOffice non se teñen noticias, após a tentativa falida do chamado Project Renaissance por imitar o MS Office 2007).

Unha das opcións que se propuxeron é a da iniciativa Citrus, algunhas de cuxas ideas podedes ver a seguir:

Entre outras cousas, a intención é reorganizar os menús, simplificar as barras de ferramentas (e que sexan contextuais, isto é, que mostren só os botóns que poidan ser usados segundo o que estivermos a facer nese momento), e mellorar elementos como a barra de estado, a administración de tipografías, o navegador dentro dos documentos etc.

Na miña opinión, as imaxes propostas teñen moi bo aspecto!

Podedes ver todas a imaxes no blogue do proxecto.

Fonte: OMG Ubuntu!

Un saúdo

Como usar o pendrive en VirtualBox

•24/11/2011 • Deixar un comentario

Se fordes usuarios de Windows a través de VirtualBox, velaí un consello rápido que me parece de grande utilidade.

Se por acaso quixerdes usar os vosos pinchos no sistema virtual, o cal acho bastante probable, unicamente  teredes de seguir as seguintes instrucións (non vos asustedes, porque o proceso é bastante longo, mais á parte da cantidade de pasos non é difícil):

– entrade no voso centro de control (calquera que for o seu nome, pois depende da distribución que tiverdes instalada [ED.: salvo en Gnome 3 con Gnome Shell, onde o menú de usuarios é diferente e non fun quen de adiviñar como se configura VBox]);

– procurade a opción para administrar usuarios e grupos, e metédevos nela;

– escollede o voso usuario e a opción xestionar grupos > vboxuser > propiedades;

– marcade o nome do usuario e cerrade todas as xanelas;

– conectade o(s) voso(s) pincho(s) ao computador;

– entrade en VirtualBox e escollede o sistema Windows;

– picade na icona de configuración (a da porca) > usb;

– habilitade o controlador usb;

– no lado dereito da xanela, picade na icona da entrada usb marcada cun sinal verde de +;

– marcade o nome do lapis para activalo (se inseristes máis de un, podedes activalos todos).

– aceptade e saíde da xanela de configuración;

– iniciade o sistema de Windows;

– na barra inferior, procurade a icona do dispositivo usb e activade o(s) que quixerdes; aínda que parvo abondo, agora Windows debería montar o(s) lapis marcado(s) como se fose un sistema nativo; para desmontalo(s) e usalo(s) en Linux, picade na mesma icona e desmarcalo(s).

Vistes como non era tan difícil?

Un saúdo.

Salvemos a internet!

•17/11/2011 • Deixar un comentario

“Nesse exato momento, o Congresso dos EUA está debatendo uma lei que pode conferir ao país o poder de censurar a Internet do mundo inteiro — criando uma lista negra que pode ter o YouTube, Wikileaks e até mesmo a Avaaz como alvos!

Sob essa nova lei, os EUA podem forçar os provedores de Internet a bloquearem qualquer website que seja suspeito de violar as leis de copyright e propriedade intelectual, ou que falhem em policiar suficientemente as atividades de seus usuários. E, por conta da maioria dos serviços de hospedagem de Internet estarem localizados nos EUA, essa lista negra poderia reprimir a web livre para todos nós.

A votação pode acontecer a qualquer dia, mas podemos ajudar a impedir isso — alguns membros do Congresso querem preservar a liberdade de expressão e nos informaram que um clamor internacional ajudaria a aumentar a força deles lá dentro. Vamos urgentemente levantar nossas vozes de todos os cantos do mundo e criar uma petição global como nunca antes vista, apelando para que os tomadores de decisão nos EUA rejeitem esse projeto de lei e impeçam a censura da Internet. Assine agora e, em seguida, encaminhe para a maior quantidade de pessoas possível — nossa mensagem será entregue diretamente para membros do Congresso dos EUA antes da votação crucial.” (Avaaz)

VOTADE XA E COMPARTIDE A NOTICIA!

Se non crerdes que unha cousa así pode pasar, lembrade o que lle aconteceu xa a Rojadirecta, páxina declarada legal polos tribunais españois (até no ABC consideraron que iso era noticia).

(autor: openSUSO)

Un saúdo.

A última versión de Android xa é libre!

•16/11/2011 • 2 Comentarios

Hai pouco comentaba un artigo de Richard M. Stallman en que o fundador da Free Software Foundation puña en dúbida a natureza libre do sistema Android. Basicamente, o que dicía era que até o código non ser liberado, Android ficaría un sistema pechado.

Acabo de ler a noticia de que o código de Ice Cream Sandwich xa foi feito público. Quen quixer estudalo e fedellar nel, xa pode facelo.

Un pequeno paso para Google, outro gran paso na defensa do software libre.

Un saúdo.

Iniciativas en prol do ensino libre

•02/11/2011 • Deixar un comentario

Hai xa algún tempo que coñecía a existencia dun proxecto do MIT para pór á disposición de calquera (sexa estudante do centro ou non) as súas leccións de maneira gratuíta.

Hoxe acabo de descubrir unha nova iniciativa, desta volta do estado de Washington, no oeste dos EUA, para producir libros abertos para os seus estudantes universitarios. Ao seren abertos, os libros non só poderán ser usados polos seus creadores.

A verdade é que os EUA nunca deixarán de me sorprender. Se eses proxectos se orixinasen nun país en desenvolvemento –digamos, no Brasil ou na India– seguramente os representantes estadounidenses nas institucións internacionais estarían xa a protestar enerxicamente (a escusa é o menos importante: competencia universitaria desleal ou algunha cousa semellante). E máis abraiante aínda é que o MIT é unha universidade privada, e que o diñeiro para a iniciativa de Washington procede da Fundación de Bill Gates! Cousas veredes.

De calquera maneira, neste blogue este tipo de movemento para unha educación universal e libre sempre será benvido.

Agora que en Galicia os libros de texto para os nosos meniños xa non son gratuítos, talvez teñamos de descargar os apuntamentos en inglés destas institucións e traducilos ao galego. Será isto só “un anaquiño de historia que se repite”, como dicía a canción?

Un saúdo.

Non gustas de Unity? Proba Ubuntu coa nova Gnome Shell

•21/10/2011 • 6 Comentarios

Co recente lanzamento de Ubuntu 11.10, moitos usuarios encontraron o problema de non poderen usar o ambiente de escritorio clásico de Gnome, apenas Unity. Iso solucionarao Linux Mint en breve, segundo a súa alma mater Clement Lefevre, pois terá dúas versións de Gnome: o Gnome clásico (Gnome 2) e o novo Gnome 3 con Gnome Shell (as dúas talvez presentes na mesma imaxe). Nada de Unity.

Entrementres, acabo de encontrar esta ligazón na cal podedes ir descargando unha versión de Ubuntu coa nova Gnome Shell e un aspecto, na miña opinión, moi mellorado (calquera cousa é mellor que a cor berenxena e as iconas roxas). O demais case non muda.

Velaí un par de imaxes:

Ubuntu 11.10 con Gnome Shell

Ubuntu 11.10 con Gnome Shell na súa versión retro (máis semellante a Gnome 2)

Como vedes, pódese iniciar a sesión en calquera dos dous modos (só cómpre escollerdes a opción que preferirdes na pantalla de benvida, ao inserirdes o nome de usuario e o contrasinal). Aínda así, o “retro” non vai ser exactamente igual ao Gnome 2.

Un saúdo

Con liberdade e con diñeiro

•10/10/2011 • Deixar un comentario

Unha das críticas máis frecuentes que escoito aos defensores do actual sistema de copyright é que o uso de licenzas libres –e con elas a posibilidade de facer copias gratuítas de calquera creación intelectual– arruinaría os autores.

Acabo de ver os números, feitos públicos hai nada, da fundación Mozilla para o ano 2010: 123 millóns de dólares estadounidenses de rendementos. Non está mal para unha empresa que non cobra polos seus produtos, non é?

Iso non é todo, pois boa parte dese diñeiro procede, a través de contratos, de outra compañía ben coñecida e que tampouco non “vende” nada: Google. Non fai falta que diga que esta tampouco ten perdas económicas.

Outro mito caído, e xa podemos pasar a cousas máis serias.

Un saúdo.

 

 
A %d blogueros les gusta esto: